آلبوم خاطرات «چارلی چاپلین»
پيش از ورود به عصر فيلمهاي ناطق، «چاپلين» در سال 1931 «روشناييهاي شهر» و در سال 1936 نيز «عصر جديد» را ساخت كه از ماندگارترين آثار او هستند.
فيلمهاي ناطق و همراهبا ديالوگ «چارلي چاپلين» با شاهكار معروفاش، «ديكتاتور بزرگ» در سال 1940 آغاز شد. هرچند اولينباري كه صداي چاپلين را تماشاگران شنيدند، در سكانس پاياني فيلم «عصر جديد» بود كه آواز نامفهومي از چاپلين شنيده ميشد.
وي با فيلم «لايملايت» در سال 1972 جايزه اسكار بهترين موسيقي را كسب كرد، هرچند چند دهه بعد از ساخت آن بود كه با تأخير حدودا 30 ساله در لسآنجلس اكران شد.
اين كمدين بزرگ 42 سال، در سال 1972 دومين جايزه افتخاري اسكار را گرفت و براي اولينبار در مراسم حضور يافت. در تاريخ برگزاري اسكار، «چاپلين» ركوردار طولانيترين مدت تشويق ازسوي حضار است كه 5 دقيقه به طول انجاميد.
«چاپلين» پس از خداحافظي از بازيگري، بين سالهاي 1969 تا 1976، موسيقي فيلمهاي صامتاش را ميساخت و آنها را دوباره عرضه ميكرد. وي روز چهارم مارس 1975 بهجهت سالها خدمت هنري به جامعه انگلستان از سوي ملكه اليزابت دوم به مقام شواليه رسيد و لقب «سر» را دريافت كرد.
سلامت جسماني چاپلين تقريبا پس از پايان ساخت فيلم «كونتسي از هنگكنگ» و بهطور شديدتر پس از دريافت جايزه اسكار در سال 1972 روبه وخامت گذاشت. از سال 1977 بود كه او بر روي «ويلچر» مينشست و سرانجام روز 25 دسامبر 1977 در سن 88 سالگي درگذشت.
فيلمهاي ناطق و همراهبا ديالوگ «چارلي چاپلين» با شاهكار معروفاش، «ديكتاتور بزرگ» در سال 1940 آغاز شد. هرچند اولينباري كه صداي چاپلين را تماشاگران شنيدند، در سكانس پاياني فيلم «عصر جديد» بود كه آواز نامفهومي از چاپلين شنيده ميشد.
وي با فيلم «لايملايت» در سال 1972 جايزه اسكار بهترين موسيقي را كسب كرد، هرچند چند دهه بعد از ساخت آن بود كه با تأخير حدودا 30 ساله در لسآنجلس اكران شد.
اين كمدين بزرگ 42 سال، در سال 1972 دومين جايزه افتخاري اسكار را گرفت و براي اولينبار در مراسم حضور يافت. در تاريخ برگزاري اسكار، «چاپلين» ركوردار طولانيترين مدت تشويق ازسوي حضار است كه 5 دقيقه به طول انجاميد.
«چاپلين» پس از خداحافظي از بازيگري، بين سالهاي 1969 تا 1976، موسيقي فيلمهاي صامتاش را ميساخت و آنها را دوباره عرضه ميكرد. وي روز چهارم مارس 1975 بهجهت سالها خدمت هنري به جامعه انگلستان از سوي ملكه اليزابت دوم به مقام شواليه رسيد و لقب «سر» را دريافت كرد.
سلامت جسماني چاپلين تقريبا پس از پايان ساخت فيلم «كونتسي از هنگكنگ» و بهطور شديدتر پس از دريافت جايزه اسكار در سال 1972 روبه وخامت گذاشت. از سال 1977 بود كه او بر روي «ويلچر» مينشست و سرانجام روز 25 دسامبر 1977 در سن 88 سالگي درگذشت.
+ نوشته شده در دوشنبه بیست و نهم فروردین ۱۳۹۰ ساعت 11:6 توسط مسعودعظیمی
|
















هیچ میراثی گرانبهاتراز راستی ودرستی نیست . (شکسپیر)